Thursday, 19 April 2018

Bootsz' Babyboom


Bootsz' X-nest

Onze lieve Bootsz is bevallen! Acht prachtige en flinke babies heeft ze op de wereld gezet. Het Wishstone X-nest ligt hier heel tevreden in de werpkist met een hele blije en zorgzame mams.
Vier zwarte- en vier gele pups zijn er geboren, van elk twee dochters en twee zonen. Pernod is de trotse en altijd blije vader.
In de nacht van zaterdag op zondag was ze al wat onrustig, we hoorden haar 's nachts graven in de mand en de openstaande bench. Zondag ochtend begonnen de voorweeen en rond 19 uur kwamen de eerste persweeen. Om half acht werd de eerste zwarte zoon van het Wishstone  X-nest geboren.

Voorweeen

...er gebeurt zoveel in mij...

Het was een heel voorspoedige bevalling. Rond half drie 's nachts kwam de laatste pup. Een lange zit, met ook nog een voortraject van ruim twaalf uren. Ze was tegen het einde uitgeput, en wij ook. Bootszie deed tussen de bevallingen door wat hazenslaapjes, met haar oogjes dicht zat ze rechtop en zakte dat koppie langzaam omlaag, waardoor ze weer wakker schrok. Zo lief. En zo knap, hoe ze de weeën doseerde en rust pakte wanneer dat kon. Elke keer dat er een pup uit de vruchtzak tevoorschijn kwam, had ze een zo ontroerende blik, een intense en priemende blik ook; haar baby!

Tijdens de bevalling

Net als vorig jaar was ze meteen moeder. Toegewijd en heel zorgzaam. Terwijl ze nieuwe  persweeen kreeg, hing een steeds grotere kinderschare aan haar borst. Bootsz was ontspannen, ondanks de pijn, en helemaal 'in control'. In haar eigen bubbel en toch heel verbonden met ons. Het was een prachtig teamwork. Een wonder dat we samen deelden. Ze poetste de net geboren, door ons drooggewreven  pups en likte ze, besnuffelde ze en liet ze drinken. Het contrast tussen die enorme opgezwollen boezem en grote tepels, en de kleine pupjes is zo groot. Maar klein als ze zijn tijgeren ze direct naar de tepel en drinken ze de biest.

De buik in beweging...

...en nog 'ns

...en nog 'ns

Het was een lange dag voor Bootszie. Haar buik bewoog enorm, ik zag de pups onder haar vacht bewegen. Haar dikke buik zat haar duidelijk niet lekker meer. Als een gestrande enorme walvis op het droge bracht ze de uren door, terwijl haar buik duidelijk steeds ongemakkelijker werd.

Zwangere LouLou steunt haar vriendin Bootsz bij de voorweeen

Ze kneep haar oogjes dicht wanneer weer een heftige wee door haar heenging. En ondanks alle bewegende pups en krampen in haar lijfje, was ze rustig en liet ze het gelaten over zich heenkomen. Zo mooi om te zien en zoveel respect voelde ik weer, kijkend naar haar.


Graven

Af en toe ging ze graven, binnen en buiten. Naarmate de dag vorderde, zakte haar buik zichtbaar en werd zachter en onze lieve Bootszie was eigenlijk alleen nog een hele dikke buik met een lief klein hoofdje erop... Een schattig hangbuikzwijntje was ze! LouLou en Keetje hingen de hele dag solidair met Bootsz op verschillende plekken in huis. Het uitzitten werd 'broederlijk' samen gedragen. De overige roedel was buiten of elders in huis, want wanneer er zoveel binnen in je gebeurt, is rust om je heen noodzakelijk. Kwetsbaar zijn ze dan, met hun enorme buik en alle prikkels die van binnenuit het hoogzwangere lijf regeren doordat de hormoonspiegel opeens heel erg verandert.

De eerste twee

Toen 'het echte werk' begon, klom ze met haar dikke lijf op de bank, naast ons. Dat was nog een hele klus voor ons hangbuik zwijntje, maar ze was er heel beslist in. Daar, in de puppiekamer, op de bank waarop ze zelf ook ter wereld is gekomen, werd haar eerste pup geboren. Net zoals haar moeder Bibi; de bank voor het moment supreme. Daarna met haar zwarte zoon de werpkist in, die langzaam maar zeker bevolkt werd door een clubje van zwarte en gele bewegelijke en kreunende pups. De zachte geluidjes van de kleintjes en de zuchten en steunen van Bootsz vulden de puppiekamer... Heerlijk!


Gezinsuitbreiding

Bootszie, hard aan het werk halverwege de bevalling

Na een paar uur slapen en zogen in haar schone werpkist, temidden van haar kroost, was Bootsz alweer helemaal zichzelf. Ze keek weer wakker uit haar oogjes en ze had een missie! Tijd om even buiten te plassen, gunde ze zichzelf nauwelijks. We moesten haar echt enthousiast aanmoedigen om even mee naar de tuin te gaan. Ze keek ons aan met een enigszins verbaasde blik: "Je ziet toch dat ik geen kant op kan!? Ik heb toch mijn babies...!"

Onze X-jes

Moe en voldaan...

De pups waren meteen heel actief en zagen er al bij de geboorte stevig uit. Bootsz was dan ook niet voor niks zo enorm dik de laatste dagen! Het was vroeg in de ochtend maandag, de zon scheen al en de vogels, net wakker, floten in de tuin. Het voelde rijk, en prachtig; kijkend naar dit stoere kleine mammie-hondje van ons met haar twee kleurige tevreden pups rondom haar. Vanuit de aangrenzende bijkeuken klonk een luid gesnurk van papa Pernod en overgrootvader Louis.

"Nee, ik ben bezig!"

Grote zus van het X-nest, onze Tommie, was vrijwel de hele nacht wakker omdat er zoveel leven in huis was gedurende de nacht. Dat is onze jongste niet gewend. De roedel hield zich de hele 'hang-dag'en de bevallingsnacht rustig, alsof ze weten dat dat nodig is. Oma Bibi snuffelde met intense concentratie aan de natte handdoeken en onze kleren; die geur, die kent ze. Die kennen we allemaal.
Een geweldige klus was geklaard. 

Een nacht oud

Thursday, 12 April 2018

Het dubbel dikke buiken blog


Bootsz in het zonnetje (gisteren)

Dat Bootsz zwanger is, daarover bestaat al weken geen twijfel. Vanaf dag 1 na de dekking is ze enorm hongerig, bedelt ze zelfs. Dat is niets voor onze brave deemoedige Bootsz. Je ziet aan haar snoet dat ze een beetje schrikt van deze vrijpostigheid, maar de honger is sterker dan zijzelf.

De aller liefste blik...

Half februari zijn zowel LouLou als Bootsz gedekt door onze grote vriend Pernod. Zoals vaak, waren alle meiden hier tegelijk loops, dus we moesten kiezen wie er gedekt zouden worden. Voor Bootsz is het ruim een jaar geleden dat ze haar eerste nestje met Pernod had. Daar hebben wij onze jongste aan overgehouden, Bootsz' dochter Tommie.

 Niet echt op deze planeet; zwevend op zwangere wolken (LouLou)

Voor LouLou is het langer geleden ( zomer 2016), dus dat zij gedekt zou worden stond vast. Ruim 3 weken geleden zijn we met Bootsz en LouLou naar de echo studio gegaan, om zeker te weten dat beiden zwanger waren. Wat betreft Bootsz was er weinig suspense; de echo bevestigde wat we eigenlijk al zeker wisten: de babies kwamen meteen in beeld!

Big mama Bootsz  

Van LouLou hadden we ook hoge verwachtingen, om hoe ze uit haar ogen kijkt en door de wereld gaat; alsof ze op een andere planeet zit, zooo lodderig kijkt ze. De helft gaat langs haar heen, alleen als er eten in het spel is, is ze een en al focus.

Stony Maloney! (LouLou, gisteren)

Maar hoe we ook zochten van alle kanten tijdens de echo, er kwamen geen vruchtzakken in beeld...
Teleurgesteld waren we zeker, maar in elk geval heel blij dat Bootsz wel zwanger was. Hoe goed je het ook uitkient, het is en blijft natuur en een groot wonder waar je niet volkomen grip op hebt...

LouLou: flaneren in de lentezon

Bootsz' buik groeit met de dag en neemt inmiddels groteske vormen aan. Maar LouLou werd ook steeds dikker, haar borstpartij is groter dan die van Bootszie! Enorm schijnzwanger, dachten we. En dat kan; de schijn bedriegt bijna elke loopsheid als er niet gedekt wordt. De hormoon huishouding houdt de meiden vaak enorm voor de gek. 

Zoals elke morgen 'op wacht'; onderaan de trap voor de eerste knuffel van de dag

Maar steeds vaker wanneer ik LouLou vanuit m'n ooghoeken zag, dacht ik dat ze Bootsz was, zo zwanger oogde Loutje! Ze werd ook met de dag 'lodderiger', alsof ze zo stoned was als wat! Ze loopt wat afwezig en verdwaasd rond, niet zoals we LouLou kennen. 

 Buik (van 7 weken) in beeld

Voor de zekerheid dus eergisteren nogmaals naar de echo studio, dit keer alleen met LouLou. En BOEM! Meteen zien we een pup in beeld, en dan nog een (paar)! Niks schijn, niks Stoney Maloney! 'Gewoon' zwanger is ze!

 Bootsz omringd door vriendinnen LouLou en Keetje

 Loutje heeft ook babietjes!!! Ze heeft het spannend gehouden; ze had ze drie weken geleden goed verstopt. Wat een verrassing en wat een feest!

 Bootsz en co, mama/oma Bibi op de achtergrond

Dus zijn we snel de tweede werpkist ook tevoorschijn gaan halen! We hebben hier niet een, maar twee aanstaande moeders! Hoera!

 Op de uitkijk, ruim 6 weken zwanger

 Er komen babies aan! En wat kijken we daar naar uit. Het is alweer 5 maanden geleden dat de pups van Keetje en Bisou uitvlogen. Onze kleine Tommie van net een jaar wordt grote zus!

 Bootsz' buik wordt bewonderd en besnuffeld door de roedel

Terwijl Bootsz inmiddels spiedend door de tuin loopt, op zoek naar een goede plek om een hol te graven en LouLou de helft van wat hier gebeurt niet meekrijgt omdat ze helemaal in haar eigen 'bubbel' zit, zijn wij ook aan het 'nestelen'. Dat gaat altijd zo, vlak voor een bevalling; alles goed opruimen, voldoende eten inslaan, laatste boodschappen en andere uithuizige dingen doen. Want hier is nu rust nodig en wij zijn klaar voor de pups, van twee moeders!

  Bootsz 6,5 weken zwanger

LouLou's buik groeit nu ook echt met de dag, en ik begrijp nu helemaal dat ze vorige week eten heeft gestolen terwijl ze net gegeten had. Ze was niet 'gewoon een labrador', altijd in voor een snack! Haar babies schreeuwden om eten!

Buik of geen buik; gewoon lekker op haar rug: "kriebelen!"

Er komt al melk uit LouLou's tepels en Bootsz 'buik barst bijna uit elkaar! Ze is bijna net zo breed als ze lang is... Ons lieve hangbuikzwijntje. Het wonder in de moeders wordt elke dag groter, concreter, tastbaarder. Wanneer Bootsz bij me op schoot zit, en dat is vaak, voel ik haar pups bewegen...  Het zal niet lang meer duren voor de eerste bevalling, van Bootszie, inzet...


Sunday, 31 December 2017

Feest Beesten


Baguette, onze kerstengel

Het jaar loopt ten einde en wat is er (weer) veel gebeurd en gedaan. Er zijn prachtige pups geboren. Bootsz en Keetje werden voor het eerst  moeder. Pernod is voor het eerst vader geworden. De generaties groeien. 
We hebben afscheid moeten nemen van Tessel. Tommie werd aan de roedel toegevoegd en is nu onze Benjamin.
We hebben avonturen beleeft en geschiedenis gemaakt. Er is gezwommen gewandeld gespeeld geslapen gesnurkt geknuffeld en gegeten. De tijd ging vaak snel en soms, tijdens bevallingen, tergend langzaam. We hebben samen zoveel meegemaakt en gedeeld.
En nu, bij de kerstboom en kaarslicht, nemen we alweer bijna afscheid van dit 2017. Kwispelstaartend zwaaien onze 11 lieve dogsz het jaar uit.
We genieten samen van quality time, waarvan akte:

 Samen in de keuken kokkerellen en bakken (Bieb en Bisou)

Allemaal liefde

Samen op de uitkijk (Baguette en LouLou)

Samen spelen en delen (grote vriendinnen Bootsz en Keetje)

Samen een tukje doen (Janet en Baguette)

 ...of alleen (Bibi)

...of met knuffel (Baguette)

Samen televisie kijken (Louis en Keetje)

Samen een oogje in het zeil houden

 Samen genieten van de kleine dingen in het leven (Sophie)

Samen delen:allemaal de liefste, allemaal een hapje!


Samen uitbuiken (LouLou en Janet)

 Samen zoeken en vinden

Samen uitpakken

Samen het diepe in (Pernod doet een bommetje)

Het waren zoveel dagen, zoveel belevenissen, zoveel om tegen op te zien en dankbaar voor te zijn. De rode draad zijn onze hondjes. Behalve haren en massa's zand en modderpoten brengen ze dagelijks zoveel liefde en zorgen ze voor houvast en continuïteit. Ze nemen ons mee van januari naar december.



Tuesday, 14 November 2017

Buitenbeestjes


Verkennen!

Vorige week was het moment aangebroken om de beentjes te strekken en naar buiten te gaan. De Bisoutjes en de Keetjes hebben nu buitenbeentjes...

Spannunnd!

De herfstblaadjes op het gras zijn een feest, het gras zelf is leuk en ze steken overal hun neuzen in. Ze snuffelen ze graven, apporteren stokjes en stelen elkaars buit. Groot avontuur dus!

Blaadje

Grasje

Huppelende vreugdesprongetjes maken ze want er is zoveel te zien te ruiken te voelen!
Kwaak kwaak kwaak; daar hoorden ze de eerste eend in hun leven. Vanuit het kanaal vliegt hij onze tuin over. Alle hoofdjes draaien tegelijk de kant van het gekwaak op en volgen de vlucht van dit vliegende wonderlijke beest.

Verwonderd...

De kleintjes staan overal voor open en vinden niks eng. Wel is alles interessant en soms ook spannend. De roedel kijkt ondertussen geïnteresseerd toe vanachter het hek en de pups en de grote honden staan al snel neus aan neus, het hek er tussen.

Ff kijke...

De pups zijn op een afstandje moeilijk uit elkaar te houden; het is een grote Keetjes-Bisoutjes-blend. Ze schelen maar 1 dag en de gewichten gaan gelijk op. Het contrast (uiterlijk en innerlijk) tussen de moeders zie je in de kleintjes (nog) niet terug.

Aan de wandel

Bisou blijft dichtbij haar kinderen terwijl Keetje gewoon een beetje mee snuffelt met de kleintjes, geen oogje in het zeil houdend; daar heeft Keet haar au pairs nu voor (wij dus). Ze doet weer met de rest van de roedel mee, ligt op de bank en speelt met haar makkers. Met haar babies heeft ze het wel zo'n beetje afgerond...

M'n kanjers

Soms heeft ze nog even een "moeder-moment", bijvoorbeeld wanneer de pups een slokje melk willen meepikken. Dat vindt Keet best, maar ze gaat er niet voor staan, loopt gewoon door met de pups aan haar tepels. Die vallen er dan af, soms heeft er eentje goed beet en wordt die meegesleept. Of het nou een Bisoutje of een eigen Keetje is; daarin maakt Keet geen onderscheid.

Picknick

Bisou loopt spiedend rond temidden van haar kleintjes en wast ze schoon nadat ze een plasje gedaan hebben. Onderzoekt al snuffelend of haar kinderen schoon zijn. Zorgzaam opmerkzaam moedertje.

Er op af

Na elk slaapje gaan we nu met ze naar buiten en de kleintjes zijn al echte buiten plassers- en poepers; de zindelijkheid wordt vanaf nu getraind. Maar buiten poepen en plassen valt soms nog niet mee, want er is overal zoveel te zien en te ruiken, alles lonkt en leidt de pups dan weer van hun missie af...

Zen

Het zijn ook echte 'kop-in-het-zand-stekers' want er wordt volop gegraven, met zandsnuitjes waardoor ze moeten niezen lopen ze rond.

Snuffel

En daarna is het binnen weer tijdvoor een tukje. Ze optillen en naar binnen dragen hoeft meestal niet meer; zodra ik ze zingend roep, komt het lieve troepje bolle buitenbeentjes achter me aan.

Samen

Grote knapperds zijn het! En terwijl de pups met de dag dikker en groter worden, lijken de moedertjes langzaam aan te krimpen; de normaal zo dikke, volle vachten van  Keetje en Bisou zijn dun en hun boezems slinken. Dat is normaal na weken zogen. Hormonaal is er ook zoveel gebeurd met deze meisjes. Zodra de pups straks zijn uitgevlogen, herstellen hun vacht en lijfjes snel, dan zijn ze zo weer strak in het pak!

Zwart-Wit